Standpunten
Standpunt – Geweld tegen zorgverstrekkers: geen plichten specifiek voor patiënten nodig.
In een debat in ‘Ter Zake’ werd n.a.v. het geweld op zorgverstrekkers geopperd dat er misschien “ook eens naar de plichten van de patiënt” zou moeten worden gekeken. Dat is onnodig.
Luisteren… en er iets mee doen
Luisteren naar zorgvragers en zorgverstrekkers is een goed en belangrijk begin, maar verbetersuggesties omzetten in veranderingen blijkt niet evident.
Empower ook de zorgverstrekkers!
Patiënt Empowerment gaat over piloot en copiloot zijn. Daarom moet er ook aandacht zijn voor participatie en welbevinden van de zorgmedewerkers. Dat maakt de coronacrisis nog eens overduidelijk.
Martha is 85 en wil mee beslissen
Martha is 85 jaar en woont nog thuis. Op haar leeftijd laat ze alles wel over zich heengaan, zou je kunnen denken. Mis!
De paradigmashift naar persoonsgerichte zorg is ingezet.
Patient Empowerment bedreigt niemand!
Sommige beleidsmakers en zorgverstrekkers lijken de participatie en nauwe betrokkenheid van zorgvragers als bedreigend te ervaren. Dat is nochtans nergens voor nodig.
“Als je een oudere betuttelt, begraaf je hem”
Een van de meest voorkomende klachten van ouderen met een zorgbehoefte is het infantiliserend gedrag van de zorgverleners. Vanuit hun groot hart voor de zorg en de liefde voor de oudere patiënt zijn het veelal verpleeg- en zorgkundigen die er zich, heel onbewust, schuldig aan maken.
Durven we buiten de lijnen kleuren?
De bestaande muurtjes zijn zowel voor patiënten als voor hulpverleners obstakels om voluit te kunnen gaan voor de best passende zorg, schrijft dr. Ilke Montag.
Wie digitaal niet meekomt, verdient ruggensteun.
Empowerment vraagt niet alleen engagement van de patiënt, maar ook de nodige participatieve vaardigheden. Wie laaggeletterd is, verdient ruggensteun.
“Hoe neem je tijd voor patiënten als je geen tijd hebt?”
Huisarts Bert Leysen wil patiënten behandelen, de onderliggende oorzaken aanpakken én de patiënt helpen zichzelf te genezen. Maar …
Patiëntenparticipatie, ook bij wetenschappelijk onderzoek
UZ Gent vervult met een patiëntenadviesraad voor wetenschappelijk onderzoek een voortrekkersrol. Ook dát is empowerment.
Die verdomde wachtkamer!
Wachten aan de balie, op de dokter, op een bloedafname, op een scan, … versterkt het onaangename gevoel van afhankelijkheid, zeker als je er onvoldoende of geen uitleg bij krijgt. Is al dat wachten nog van deze tijd?
De Belgische wet op de patiëntenrechten is dringend aan een update toe!
De relatie patiënt-zorgverlener evolueerde sterk, maar de Belgische wet op de patiëntenrechten bleef onveranderd. N.a.v. de Europese Dag van de Patiëntenrechten zes goede redenen voor een herziening.
Is de patiënt tijdens de corona-epidemie niet vakkundig genoeg om ook een stem te krijgen?
Waarom zit er nooit een patiënt of patiëntenvertegenwoordiger in de studio om een standpunt of visie te verwoorden? Het is niet oké dat de patiënt alle coronamaatregelen gewoon moet ondergaan, vindt Edgard Eeckman.
De andere kant: ook een arts kan patiënt zijn.
Patient Empowerment staat voor oog hebben voor de patiënt, maar ook voor de zorgverlener. Zo zijn ook artsen kwetsbaar. Niet voor niets bestaan organisaties als Arts in Nood en Doctors4Doctors. Maar een arts moet natuurlijk ook patiënt willen zijn. Als arts weet Ilke Montag waarover ze praat.
Alleen betrouwbare informatie leidt tot authentieke autonomie.
Goed geïnformeerd zijn is niet gelijk aan empowerment, maar het is er wel een basisvoorwaarde toe. Daardoor is het de opstart van minder afhankelijkheid en meer autonomie. Tenminste, als het om betrouwbare informatie gaat, zo stelt filosoof Johan Braeckman.
Waarom werd het belang van het zelfhulplandschap verslaving zo lang verloochend?
Ivo Pernet, secretaris Verslavingskoepel Kempen VZW en gestabiliseerde verslaafde, stelt een essentiële vraag: “Waarom duurde het 40 jaar om verslavingszorg te beginnen bij laagdrempelig welzijn-, eerstelijns- en tweedelijns-gezondheidszorg?”